Jak si臋 robi opony?
1. Produkcja opony radialnej rozpoczyna si臋 od przygotowania surowc贸w, tj. pigment贸w, 艣rodk贸w chemicznych, oko艂o 30 r贸偶nych rodzaj贸w gumy, w艂贸kien osnowy opony, drut贸wki itp. Sk艂adniki te mieszane s膮 w gigantycznych mieszad艂ach zwanych maszynami Banbury’ego, w kt贸rych utrzymywane s膮 wysokie temperatury i ci艣nienia. Maszyny te 艂膮cz膮 r贸偶norodne sk艂adniki materia艂u, z kt贸rego powstanie opona.
2. Sch艂odzona guma przyjmuje r贸偶ne kszta艂ty. Najcz臋艣ciej jest ona formowana w oznaczone sztaby, kt贸re transportuje si臋 do maszyn rozdrabniaj膮cych. W tych maszynach guma dostaje si臋 pomi臋dzy dwa pot臋偶ne wa艂y. Nast臋pnie podawana jest dalej, gdzie jest mieszana i 艂膮czona. W ten spos贸b przygotowana guma o r贸偶nych sk艂adach podawana jest dalej do rozdrabniarek, w kt贸rych jest ci臋ta na pasy i transportowana przeno艣nikami, aby sta膰 si臋 potem 艣ciankami bocznymi, bie偶nikami lub innymi elementami opony. Inny rodzaj gumy s艂u偶y do pokrycia w艂贸kien, kt贸re wykorzystywane s膮 do budowy korpusu opony. Do budowy opony wykorzystuje si臋 wiele rodzaj贸w w艂贸kien, m.in.: poliester, sztuczny jedwab czy nylon. Korpusy w wi臋kszo艣ci wsp贸艂czesnych opon samochodowych wykonane s膮 z kordu nylonowego.
3. Nast臋pny sk艂adnik opony to obrze偶e. Jest to drut stalowy o du偶ej wytrzyma艂o艣ci na rozci膮ganie. Obrze偶e opony dopasowane jest do obr臋czy samochodu. W艂贸kna u艂o偶one s膮 we wst臋g臋, a dla zwi臋kszenia przyczepno艣ci pokryte gum膮. Nast臋pnie w艂贸kna zwijaj膮 si臋 w p臋tle, kt贸re owija si臋 艂膮cz膮c je ze sob膮, a偶 do po艂膮czenia z pozosta艂ymi elementami opony. Opony radialne produkowane s膮 przez jedn膮 lub dwie maszyny. Produkcja opony zaczyna si臋 od podw贸jnej warstwy syntetycznego kauczuku zwanej wy艣ci贸艂k膮 wewn臋trzn膮. Wy艣ci贸艂ka ta zapewnia szczelno艣膰 i sprawia, 偶e opona mo偶e obej艣膰 si臋 bez d臋tki.
4. Nast臋pnym elementem opony s膮 dwie warstwy w艂贸kniny i osnowa. Paski, zwane wierzcho艂kami, wzmacniaj膮 obszar nieco powy偶ej obrze偶a opony. Nast臋pnym elementem jest para pask贸w ochraniaj膮cych obrze偶e opony. Zapobiegaj膮 one 艣cieraniu si臋 za艂o偶onej opony o obr臋cz ko艂a. Maszyna produkuj膮ca opony radialne nadaje im kszta艂t oraz dba o to, aby jej r贸偶norodne elementy znalaz艂y si臋 w odpowiednich miejscach, zanim opona zostanie wprowadzona do formy.
5. Nast臋pnie opona jest wzmacniana stalowymi pasami. Pasy te zabezpieczaj膮 opon臋 przed przebiciem i zapewniaj膮 pewne przyleganie bie偶nika do nawierzchni. Bie偶nik jest ostatnim elementem, kt贸ry formowany jest na oponie. Gdy automatyczne wa艂ki 艣cisn膮 mocno ze sob膮 wszystkie elementy opony, opona radialna - zwana w tej fazie “艣wie偶膮 opon膮” - gotowa jest do kontroli i wulkanizacji.
6. Opona sw贸j ostateczny kszta艂t oraz bie偶nik uzyskuje w prasie wulkanizacyjnej. Ogromne formy - dzia艂aj膮ce na zasadzie domowej gofrownicy - kszta艂tuj膮 i wulkanizuj膮 na gor膮co opon臋. W formie wy偶艂obiony jest wz贸r bie偶nika, oznaczenia 艣cianek bocznych opony, producent i inne dane wymagane przez prawo. Opony wulkanizowane s膮 w temperaturze ponad 300 stopni Celsjusza, przez oko艂o 12 do 25 minut, w zale偶no艣ci od wymiar贸w opony. Po otworzeniu si臋 formy, opony wyrzucane s膮 na d艂ugi przeno艣nik, kt贸ry transportuje je do stanowisk kontrolnych.
7. Je艣li opona wykazuje jakiekolwiek nieprawid艂owo艣ci i skazy, jest automatycznie odrzucana. Cz臋艣膰 wad wy艂apuj膮 czujne oczy i r臋ce przeszkolonych kontroler贸w, a inne - wyspecjalizowane maszyny. Kontrola opony nie sprowadza si臋 jedynie do oceny stanu jej powierzchni. Wybrane opony zdejmowane s膮 z linii produkcyjnej. Potem zostaj膮 prze艣wietlone w celu wykrycia wszelkich ukrytych s艂abo艣ci. Dodatkowo in偶ynierowie kontroli jako艣ci regularnie rozcinaj膮 wybrane losowo opony i badaj膮 wszystkie szczeg贸艂y ich konstrukcji, kt贸re mog艂yby mie膰 niekorzystny wp艂yw na ich sprawno艣膰 i bezpiecze艅stwo.
8. To w艂a艣nie w ten spos贸b wszystkie cz臋艣ci s膮 艂膮czone w ca艂o艣膰: bie偶nik, 艣cianki boczne, wspierane na korpusie opony i mocowane na kole przez pokryty gum膮 drut stalowy. Bez wzgl臋du na detale, podstawowe elementy s膮 zawsze takie same: stal, w艂贸kna, guma oraz wiele pracy, staranno艣ci i wysi艂ku projektant贸w, in偶ynier贸w i pracownik贸w.







Leave a Reply