Utrata przyczepności wskutek działania klinów wodnych, poprzeczny czy podłużny poślizg na warstwie wody, jak również droga hamowania, zależą w bardzo dużej mierze od właściwości bieżnika. Wymagania odnośnie rzeźby bieżnika powinny być wysokie również, dlatego, że niezależnie od pogody gwarantuje on stabilność kierunku jazdy podczas przyspieszeń i opóźnień, sterowność, komfort oraz niewielki hałas. Zalety te oczywiście zmniejszają się wraz z długością okresu użytkowania, a co za tym idzie z głębokością bieżnika. Wytłoczony wzór bieżnika najszybciej zużywa się pod wpływem tarcia gumy o rozgrzaną nawierzchnię jezdni, prowadząc do zmniejszenia przyczepności. Minimalna dopuszczalna na polskich drogach głębokość bieżnika została określona przez przepisy Kodeksu Drogowego i wynosi 1,6 mm. Głębokość ta zapewnia jednakże tylko minimalne rezerwy bezpieczeństwa, a mianowicie 13,8% początkowej zdolności odprowadzania wody, dlatego też specjaliści zalecają wymianę opony począwszy od 3 mm głębokości bieżnika, w szczególności w przypadku opon szerokich; zaś opona zimowa powinna zostać zmieniona już wtedy, gdy wysokość jej bieżnika jest mniejsza niż 4 mm. Dla ułatwienia wizualnej kontroli głębokości bieżnika opony zostały wyposażone we wskaźniki zużycia - są to wysokie na 1,6 mm zgrubienia w rowkach na środku bieżnika. Umiejscowienie wskaźników uwidocznione jest na ściance bocznej opony poprzez litery TWI (Tread Wear Index) lub niewielkiej wielkości trójkąt.

This entry was posted on poniedziałek, lipiec 9th, 2007 at 10:36 przed południem and is filed under Porady i Ciekawostki. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.